|
|
|
|
|
|
Parket vloeren
|
|
|
Planken vloeren
|
|
|
Tapis vloeren
|
|
|
Laminaat vloeren
|
|
|
Kunststof vloeren
|
|
|
Kurk vloeren
|
|
|
|
Over kurk
Kurk is de buitenste schors van de kurkeik, Quercus Suber, die hoofdzakelijk in het Middellandse-Zeegebied groeit. De schors is een plantaardig weefsel dat bestaat uit een opeenhoping van cellen die zijn gevuld met een gasachtig mengsel dat vergelijkbaar is met lucht en gevoerd met afwisselende lagen van cellulose en suberine
De elasticiteit van kurk zorgt samen met het feit dat het materiaal bijna ondoordringbaar is, voor het perfecte materiaal voor het maken van flesafsluitingen, vloertegels, isolatievellen, prikborden en andere soortgelijke producten. Vanwege zijn uitzonderlijke kwaliteiten wordt kurk gebruikt in technisch hoogstaande toepassingen, waaronder automotoren, dammechanismen en start- en landingsbanen van vliegtuigen. In de luchtvaartindustrie wordt kurk gebruikt als warmte-isolatie in ruimtesondes. |
 |
| Het gebruik van kurk als grondstof dateert al van de Fenicische en Griekse tijden. Kurk werd wereldwijd bekend als effectieve flesafsluiting voor wijn. Kurk is zelfs het enige materiaal dat een perfecte afdichting vormt tijdens het ouder worden van de wijn. |
Tegenwoordig is kurk een waardevolle bron voor Portugal, het is één van de meest geëxporteerde producten.
De kurkeik
 |
Kurkeikbossen bedekken ongeveer 2,5 miljoen hectare in het Middellandse Zeegebied en de meeste daarvan liggen in zeven landen: Portugal, Algerije, Spanje, Marokko, Frankrijk, Italië en Tunesië.
De boom heeft een levensduur van 250-350 jaar. |
Elke kurkboom moet 20-25 jaar oud zijn voordat de eerste kurkschors kan worden geoogst. Deze kurk staat bekend als maagdenkurk en heeft een harde en onregelmatige structuur. Nadat de maagdenkurk is afgestroopt, begint er een nieuwe laag kurk te groeien.
De eerste van die lagen, die na negen jaar wordt geoogst, wordt secundaire kurk genoemd; kurk die na deze tweede ontschorsing wordt geoogst, is bekend onder het Portugese woord: amadia.
Een normale boom produceert meerdere honderden kilo's kurk bij elke oogst en overleeft vele generaties. De schors wordt in gedeelten van de boom afgestroopt door zeer vaardige mensen die speciale bijlen gebruiken, een traditioneel ambacht dat al honderden jaren oud is.
Kurk wordt duurzaam geoogst en het afstropen van de schors is op geen enkele manier schadelijk voor de boom. De schors groeit volledig terug en krijgt na elke oogst een gladdere structuur. Een kurkeik kan tijdens zijn levenscyclus tot wel twintig keer veilig worden ontschorst waardoor kurk een echte onuitputtelijke natuurlijke bron is.
|
Elk jaar worden nieuwe plantages van kurkeiken aangeplant om ervoor te zorgen dat het productieniveau van kurk wordt gehandhaafd. Kurkeiken kunnen niet worden gekapt of verplaatst zonder goedkeuring van de regering, welke zelden wordt verleend.
Portugal, dat meer dan 50% van de wereldvoorraad aan kurk produceert, is uiterst voorzichtig bij het beschermen van deze waardevolle bron. De eerste Portugese wetten die de kurkeiken beschermen, stammen al uit de veertiende eeuw. In het begin van de twintigste eeuw werd het illegaal om kurkeiken te kappen, behalve voor de noodzakelijke snoeiwerkzaamheden of voor het verwijderen van oude, niet-productieve bomen.
In de context van een toenemende zorg voor het milieu, blijft de kurkeik de enige boom waarvan de schors zichzelf na elke oogst kan regenereren, en die de boom ongemoeid laat. Het is met recht een hernieuwbaar milieu. |
